Skiën in de lente

Advertentie
Mijn weer
  • Zicht op de Mont-Blanc dinsdagochtend, met enkel wat stapelwolken.

    De Mont-Blanc, de hoogste piek van Europa met 4810m, is de eerste die de weersverandering aangeeft met zijn mooie wolkenhoedje.

    Aan de achterkant zijn er altostratus undulatus wolken.

    Mijn collega Pierre en ik kijken er uiteraard gefascineerd naar.

    De wolkenbasis wordt lager, naarmate het warmfront nadert. De toppen krijgen al lichte sneeuw, terwijl het lager nog droog is.

    Soms krijgen we opklaringen, wat mooie beelden oplevert. Hier de Mont-Blanc met de opkomende maan.

    Na de regen in de valleien is er mist ontstaan.

    De stratusbewolking wordt stilaan convectief en vertoont opbollende wolken, waardoor we kunnen spreken van stratocumuli.

    Op 2100m ziten we net boven de afgeplatte stapelwolken. Je ziet hier mooi de inversie, wat bovenaan afgeplatte toppen geeft.

    Zaterdag sneeuwt het flink en aan de noordflank is het zicht beperkt.

    De zuidelijke flank heeft betere zichten dankzij het föhneffect.

    Zondagochtend heeft het opnieuw gesneeuwd.

    Terug naar huis, door de groene valleien met een laatste zicht op de reuzen.

  • Skiën in de lente
    14.04.2015 15:07

    Skieën in de het voorjaar, ik doe het al enige jaren en het bevalt me meer dan in op de latten te staan in putje winter. De sneeuwkwaliteit is dan misschien, door toedoen van hoger staande zon, niet altijd top. Toch hebben de langere dagen en die warme zon heel wat charme. De lente in de dalen constrasteert heel mooi met de nog in winter gehulde bergen. Dit jaar is het echter niet meteen lenteweer, ook niet in België en de sneeuwverwachtingen zijn alvast niet slecht. Een verslagje van een weekje skiën met twee andere collega’s van MeteoGroup.

    • Advertentie

    Op maandag 30 maart vertrekken we richting Saint-Gervais-les-Bains, een bergstadje aan de voet van het Mont-Blanc massief. Het beroemde Chamonix is slechts een halte verder. De hemel ziet er dreigend uit wanneer we de uitlopers van de Alpen naderen. Het begint te regenen, steeds harder als we hoger komen. Collega Pierre had de weerkaarten van de dag nog bekeken. Het belooft niet al te fraai te worden met veel regen tijdens het laatste traject. Correct dus, bovendien zou de sneeuwgrens vrij hoog liggen, rond 1700m. Ons appartementje ligt op 1450m en het regent pijpenstelen als we aankomen. Er liggen sneeuwresten, al vanaf 1300m. Dit is op de noordelijke flank. Op de zuidelijk flank is de sneeuwgrens uiteraard nog een stuk hoger.

    De volgende dag is het droog en schijnt de zon met momenten. Gezien het op enige hoogte flink gesneeuwd heeft en er daar ook een flinke wind staat, is het risico op lawines verhoogd naar 4 (op een schaal van 5). Ik word gewekt door de bulderende lawinekanonnen.  Ik verneem van mijn vrouw dat het hard waait en het regent in België. Heimwee heb ik dus alvast (nog) niet. De verwachting  is dat er een toename van de bewolking is, gevolgd door regen en sneeuw in de late namiddag. In het bergen is het naderen van een warmfront spectaculairder dan in het laagland. De Mont-Blanc, de hoogste piek van Europa met 4810m, is de eerste die de weersverandering aangeeft.  Ze hebben er zelfs een uitdrukking voor: “Le Mont Blanc a l’âne, les nuages et la pluie ne vont pas tarder.”  of “ il fume la pipe, un grand vent va bientôt se lêver.”.  Het eerst zegt het volgende: heeft de Mont Blanc zijn hoedje op (wolkenformatie rond de berg), dan zullen de wolken en regen snel volgen. Dat komt hierdoor. Bij het naderen van een warmfront, zal de vochtigheid eerst hogerop toenemen. De eerste wolken komen dus ook rond het hooggebergte. Meer nog, het condensatieproces komt er door de stijgbeweging sneller op gang. Daardoor regent of sneeuwt het op de bergtoppen sneller dan in de dalen, soms al ver voor de storing uit. De tweede uitdrukking geeft aan, dat als de hoogste berg een pijpje rookt, de wind snel zal toenemen. Dat klopt ook. Bij een storing neemt de wind eerst toe in de hoge delen van de atmosfeer. Dat geeft sneeuwjachten op de Mont-Blanc waardoor het lijkt dat de berg rookt. Bij het verder naderen van de storing neemt de wind geleidelijk ook toe in de lagere delen van de atmosfeer. Effectief, dinsdagmiddag zagen we een prachtige altostratus rond de Mont Blanc. Adembenemend mooi meteorologisch verschijnsel. Het waait op dat moment hard op de top met windstoten tot 140 km/u.

    De dag erna, woensdag 1 april, is het alweer zonnig tijdens de ochtend, maar al snel is de bewolking toe, maar het blijft overwegend droog. Met de inval van polaire lucht is het een stuk kouder dan de dag ervoor en is de sneeuwkwaliteit ook meteen een stuk beter. Op de toppen valt er in de namiddag soms wat lichte sneeuw, maar in de dalen is het droog met ook een streepje zon.  Tijdens de avond zorgen de opklaringen voor een mooi schouwspel op de Mont-Blanc.

    Op donderdag starten we opnieuw droog met opklaringen, maar het duurt niet lang vooraleer de helemaal dichttrekt. Een warmfront zorgt ervoor dat de 0 graden-grens flink omhoog gaat. De sneeuwkwaliteit neemt snel af en bovendien regent het beneden 2000m. Tegen de avond begint het harder te regenen en daalt de sneeuwgrens naar 1000m. Het sneeuwt echter niet heel lang. Boven 1300m blijft de sneeuw liggen  en ter hoogte van ons appartement valt er zo’n één cm sneeuw. Niet veel, maar toch dik genoeg om mooie beelden te schieten, die je ernaast kan bekijken.

    Op vrijdag zijn er opklaringen, behalve in de valleien, waar er lage stratusbewolking hangt. De bewolking is ontstaan door de regen van de avond ervoor, waarna door uitstraling condensatie is opgetreden. Deze gelaagde bewolking wordt door het doendoen van de opwarming onderaan geleidelijk convectief. De wolken groeien met andere woorden stilaan vertikaal uit. Dat geeft vanaf de skipistes even het idee dat we tussen de stapelwolken zitten. Net zoals je dat in een vliegtuig ervaart. Het blijft de hele dag droog en de zon schijnt zelfs regelmatig. Dat merken we dan ook ’s avonds. Rood als een kreeft. Dat heb je dan als je je niet insmeert, zelfs met de minste zon. Cowboys.

    Zaterdag wordt de laatste skidag en het heeft tijdens de afgelopen nacht flink gesneeuwd. Ik schat zo’n 5 cm. De pistes liggen er goed bij en later op de dag begint het terug te sneeuwen. De storing komt uit het noorden, wat betekent dat de noordelijke hellingen behoorlijk wat last hebben van extra stuw en condensatie. Daar is dus erg mistig wat het skiën niet erg aangenaam maakt. Aan de andere kant, op de zuidelijk en oostelijk gelegen hellingen, is het net omgekeerd. Daar komen er, achter de berg, daalbeweging voor en lost de mist op. De zon laat zich zelfs soms heel even zien door het dunnere wolkendek.

    Zondag keren we terug. Het heeft nog een beetje gesneeuwd en de verwachting voor de komende dagen is gustig voor de skiërs die er nu aan beginnen. Zon en droog weer met niet al te hoge temperaturen. Wij keren onder een blauwe hemel met wat stratocumulus bewolking terug naar huis. 

    Verslag: Dirk Hostens

    Foto's: Rudi Sinne